Zaterdagochtend 7:00 uur. Mijn zoontje van vier kijkt naar katjes die brandweerman zijn, agent of een eigen bakkerij runnen. Oneindig veel afleveringen, in oneindig veel varianten, lieflijk liedje eronder, gemaakt door… wie eigenlijk? Een mens, een computer? Hij vindt het geweldig. Ik zit ernaast met mijn koffie en denk: we zijn er dus. Niet alleen in ons vak, maar ook op onze bank. Alleen ziet die eindbestemming er anders uit dan ik had gehoopt.
[column] Are we there yet?