Sem van der Wilk deed de marketing bij een openbaar zwembad en kon geen enkele campagne fatsoenlijk beoordelen. Niet omdat de cijfers er niet waren. Ze waren er juist overal: bezoekersaantallen in het kassasysteem, advertentieresultaten in het platform, roosters in de planning, en de rapportages in losse spreadsheets. Elke vraag die ertoe deed, van 'wat deed de actie van vorige maand met de entree' tot 'loopt de zwemles-campagne', betekende knippen en plakken uit systemen die elkaar niet kenden.
[column] De marketeer die niet bij zijn eigen cijfers kon